مرد آویزان، در خیابان لیز

پشه (فریدون مشیری)

پشّه ای در استکان آمد فرود                       تا بنوشد آنچه واپس مانده بود

کودکی از شیطنت، بازی کنان                     بست با دستش، دهان استکان

پشّه، دیگر طعمه اش را لب نزد                   جَست، تا از دام کودک وارهد

خشک لب میگشت، حیران، راهجو              زیر و بالا، بسته هر سو راه او

روزنی می جُست در دیوار و دَر                    تا به آزادی رسد بار دگر

هر چه بر جهد و تکاپو می فزود                    راه بیرون رفتن از چاهش نبود

آنقدر کوبید بر دیوار، سر                             تا فرو افتاد، خونین بال و پر

جان گرامی بود و آن نعمت، لذیذ                  لیک آزادی، گرامی تر، عزیز !

..................................................................................................

گرگ (فریدون مشیری)

گفت دانایی، که گرگی خیره سر                  هست پنهان، در نهاد هر بشر

لاجرم جاری ست پیکاری سترگ                 روز و شب، ما بین این انسان و گرگ

زور بازو، چاره ی این گرگ نیست                 صاحب اندیشه داند چاره چیست

ای بسا انسان رنجور پریش                      سخت پیچیده گلوی گرگ خویش

وی بسا زور آفرین مرد دلیر                        هست در چنگال گرگ خود اسیر

هر که گرگش را در اندازد به خاک               رفته رفته می شود انسان پاک

وانکه از گرگش خورد هر دم شکست          گر چه انسان می نماید، گرگ هست

وانکه با گرگش مدارا می کند                    خلق و خوی گرگ پیدا می کند

در جوانی جان گرگت را بگیر                     وای اگر این گرگ، گردد با تو پیر

روز پیری گر که باشی همچو شیر             ناتوانی در مصاف گرگ پیر

مردمان، گر یکدگر را می درند                  گرگ هاشان رهنما و رهبرند

اینکه انسان هست، اینسان دردمند        گرگ ها فرمان روایی می کنند

وان ستمکاران که با هم محرمند            گرگ هاشان آشنایان همند

گرگ ها، همراه و انسان ها، غریب         با که باید گفت، این حال عجیب ؟!

..................................................................................................

جرئت مردن (محمد رضا عبدالملکیان)

در من جرئت مردن نیست / فقط می خوابم / تا بیدار نباشم /

مثل پدرم که در قاب عکسی کهنه / مچاله شده است /

و مثل مادرم / که سال هاست از ردیف پنجم تکان نخورده است /

در من هنوز جرئت مردن نیست / فقط می خوابم /

تا با شناسنامه ام رأی بدهند ...